Ως πότε θα κρύβουμε την αλήθεια;

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018 15:19

Γράφει ο Γιώργος Αδαλής*

Με αφορμή τον τραγικό θάνατο του Σμηναγού, Γιώργου Μπαλταδώρου, σκέφτηκα να επισημάνω μια σειρά από γεγονότα που δυστυχώς είναι τελείως άγνωστα στο ευρύ κοινό. Θα ξεκινήσω μια ιστορική αναδρομή από τις 5 Φεβρουαρίου 1990, οπότε και ξεκινά να τηρείται επίσημα το ιστορικό αρχείο πτώσεων μαχητικών αεροσκαφών. Την ημέρα εκείνη κατέπεσε ένα πολεμικό αεροσκάφος τύπου ΑΒ-205 στον όρμο Λούρδα, χωρίς ευτυχώς να θρηνήσουμε νεκρούς και καταγράφεται ως το πρώτο ατύχημα από το 1990 έως σήμερα. Λίγο αργότερα και συγκεκριμένα στις 7 Μαρτίου του 1990, καταγράφεται το πρώτο δυστύχημα για την Πολεμική μας Αεροπορία (ΠΑ). Πρόκειται για ένα μαχητικό τύπου Α-7Η Corsair, που κατέπεσε σε περιοχή της νήσου Λέσβου στο Β.Α. Αιγαίο, όταν και σκοτώθηκε ο πιλότος του μονοθέσιου αυτού αεροσκάφους.

Το πλέον πολύνεκρο δυστύχημα κατεγράφη το 1991, όταν στο όρος Όθρυς κατέπεσε ένα μεταγωγικό τύπου C-130H, που παρέσυρε στο θάνατο πλήρωμα και επιβαίνοντες. Την τραγική αυτή μέρα έχασαν τη ζωή τους 63 άτομα συνολικά.

Ένα άλλο πολύνεκρο δυστύχημα ήταν αυτό που εγώ αποκαλώ από τότε «11η Σεπτεμβρίου της Ελλάδος», όχι μόνο γιατί συνέβη την ημέρα αυτή του έτους 2004, αλλά γιατί επρόκειτο για μια VIP πτήση (υψηλών προσώπων) και μετέφερε αρκετά σημαντικά άτομα, μεταξύ των οποίων και ο πεφωτισμένος και αείμνηστος Πατριάρχης Αλεξανδρείας, Πέτρος ο Ζ΄. Ήταν λίγο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες και πριν τους Παραολυμπιακούς, δηλαδή σε μια περίοδο που ενώ είχαμε αυξημένα μέτρα ασφαλείας, φαίνεται ότι όλα πήγαν πολύ στραβά την ημέρα αυτή. Επρόκειτο για ένα ελικόπτερο Σινούκ (CH-47DG) που είχε απογειωθεί από την Ελευσίνα (VIP μοίρα μεταφορών) και κατέπεσε σε περιοχή του Αγίου Ορους. Το Σινούκ ανήκε στην Αεροπορία Στρατού. Προσωπικός φίλος του Γιάννου Κρανιδιώτη, ο Πατριάρχης έχασε τη ζωή του μαζί με άλλα 16 άτομα. Βέβαια, είχε προηγηθεί ο θάνατος του Γιάννου Κρανιδιώτη, σε αεροπορική τραγωδία με πολιτικό αεροσκάφος τύπου Falcon πριν μερικά χρόνια. Κύπριοι και οι δύο είχαν δώσει μεγάλους αγώνες και είχαν πετύχει πολλά για τον Ελληνισμό. Αν θα ζούσαν και οι δύο, σίγουρα ο Ελληνισμός θα είχε καλύτερη μοίρα απ’ ό,τι σήμερα. Και οι δύο, όμως, έχασαν τη ζωή τους κάτω από άκρως περίεργες συνθήκες σε δύο πολύ… μυστήρια αεροπορικά δυστυχήματα.

Άλλο τόσο μεγάλο και πολύνεκρο δυστύχημα δεν είχαμε, αν και στις 20 Δεκεμβρίου 1997 ένα άλλο C-130 κατέπεσε στο όρος Πάστρα. Πέντε άτομα βρίσκονταν μέσα στο αεροσκάφος και όλα έχασαν τη ζωή τους κατά τη συντριβή του. Τα υπόλοιπα που έχουν καταγραφεί αφορούν κυρίως σε μαχητικά αεροσκάφη, είτε μονοθέσια είτε διθέσια.

Το μοναδικό ατύχημα που είχε όλα αυτά τα χρόνια η ΠΑ εκτός Ελλάδος, καταγράφηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2014, όταν ένα υπερσύγχρονο F-16 Block 52+ κατέπεσε στις 16:20 (ώρα Ελλάδας) στην αεροπορική βάση Λος Γιάνος, στην πόλη Αλμπαθέτε, περίπου 260 χλμ. νοτιοανατολικά της Μαδρίτης. Το αεροσκάφος, το οποίο συμμετείχε σε ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης πιλότων των ενόπλων δυνάμεων κρατών μελών του NATO, του λεγόμενου Tactical Leadership Programme (TLP) κατέπεσε τη στιγμή της απογείωσής του από βλάβη στον κινητήρα πάνω σε άλλα μαχητικά αεροσκάφη, σκοτώνοντας επίσης 8 Γάλλους και τραυματίζοντας πολλούς που βρίσκονταν στον αεροδιάδρομο.

Αξιοπερίεργο είναι ότι στα 28 αυτά χρόνια δεν έχει καταγραφεί απολύτως κανένα δυστύχημα σε αεροσκάφος της Πολιτικής μας αεροπορίας στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό.

Αντίθετα, στα 28 αυτά χρόνια, η Πολεμική μας Αεροπορία έχει χάσει συνολικά 87 πανάκριβα αεροσκάφη. Ωστόσο, αυτό που δεν μπορεί να εκτιμηθεί είναι οι 124 ζωές πιλότων, πληρωμάτων και επιβατών που έχουν καταγραφεί.

Εκτός της Π.Α. υπάρχει κι ένα ξεχωριστό τμήμα, αυτό της Αεροπορίας Στρατού, που στην ίδια περίοδο των 24 ετών έχει απωλέσει 6 ελικόπτερα διαφόρων τύπων με συνολικά 28 νεκρούς. Οι 17 από αυτούς ήταν, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, οι επιβαίνοντες στο μοιραίο VIP Σινούκ που κατέπεσε στο Άγιον Όρος.

Αεροπορία έχει και το Ναυτικό μας και μετρά 2 δυστυχήματα ελικοπτέρων με συνολικά 6 νεκρούς. Με τελευταίο την πτώση του Χιούι (AB-212) στις 12 Φεβρουαρίου 2015, στη νήσο Κίναρο, κάτω από εξαιρετικά περίεργες συνθήκες. Ένα δυστύχημα που συγκλόνισε το Πανελλήνιο, για το οποίο έχουν γραφτεί πολλά.

ΣΥΝΟΛΙΚΑ, λοιπόν, η Πολεμική Αεροπορία, η Αεροπορία Στρατού και η Αεροπορία Ναυτικού, από το 1990 μέχρι σήμερα έχουν απωλέσει 96 αεροσκάφη και ελικόπτερα διαφόρων τύπων με 159 νεκρούς πιλότους, πληρώματα και επιβάτες.

Για ιστορικούς λόγους και κυρίως για μελέτη, παραθέτω τον πίνακα με τα ακριβή στοιχεία όλων των απωλειών. Διότι είναι δυσεύρετα και κυρίως γιατί θα χρειαστούν σε επόμενες αναλύσεις μας.

pinakas1ad

(* Από τον πίνακα απουσιάζει το δυστύχημα του Σμηναγού Μπαλταδώρου με το Miraz 2000-5Mk2)


Απώλειες Αεροπορίας Στρατού

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 έχουν απωλεσθεί τα ακόλουθα ελικόπτερα:

pinakas2ad

Απώλειες Αεροπορίας Ναυτικού

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 έχουν απολεσθεί τα ακόλουθα ελικόπτερα:

pinakas3ad

To τελευταίο δυστύχημα έγινε την Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018, στις 12:15 το μεσημέρι, όταν ένα μονοθέσιο μαχητικό τύπου Miraz 2000-5Mk2, που ανήκε στην 114 Πτέρυγα Μάχης της 331 Μοίρας, εννέα ναυτικά μίλια βορειοανατολικά της Νήσου Σκύρου, κατέπεσε στη θάλασσα παίρνοντας μαζί του τον ήρωα πιλότο του αεροσκάφους Σμηναγό (Ι) Γεώργιο Μπαλταδώρο, πάλι κάτω από πολύ παράξενες συνθήκες.

Ενώ τα αεροσκάφη αυτά, με το γνωστό δελτοειδές σχήμα πτερύγων, θεωρούνται κορυφαία στο είδος τους, δεν είναι η πρώτη φορά που χάνουμε τέτοιο Γαλλικής κατασκευής αεροσκάφος, της γνωστής εταιρείας Ντασώ. Πρόκειται για το όγδοο ατύχημα με Miraz και παρακάτω παραθέτω τον σχετικό πίνακα με τα προηγούμενα:

  • Ιούνιος 1992 - Συντριβή ανοιχτά του Αγ. Ευστρατίου
  • Ιούλιος 1997 - Πτώση Μιράζ 2000 στη Σκύρο
  • Σεπτέμβριος 1997 - Συντριβή αεροσκάφους ανοιχτά της Σκύρου
  • Νοέμβριος 1998 - Πτώση Μιράζ 2000 στη Σκάλα Ωρωπού
  • Νοέμβριος 2003 - Συντριβή Μιράζ ανοιχτά της Χίου
  • Σεπτέμβριος 2004 - Πτώση αεροσκάφους στη Σκύρο
  • Απρίλιος 2006 - Συντριβή στο Πτώον Όρος

Έχοντας όλα αυτά τα στοιχεία πλέον, προκύπτει αβίαστα το ερώτημα: Γιατί έχουμε χάσει τόσα πολλά πολεμικά αεροσκάφη και μετράμε απώλειες τόσων πολλών συνανθρώπων μας; Πώς σε μια χώρα όπου η ασφάλεια πτήσεων της πολιτικής αεροπορίας είναι στα κορυφαία επίπεδα διεθνώς με μηδενικά ατυχήματα, να υπάρχει τέτοια αναντιστοιχία σε απώλεια ψυχών και αεροσκαφών στην Π.Α.;

Στο πρώτο μέρος αυτής της έρευνας που δημοσιεύουμε σήμερα στην ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ δεν θα μπούμε σε εμβάθυνση ποιοτικών στοιχείων. Αυτό θα γίνει σε επόμενη φάση.

Είναι δεδομένο ότι τόσο οι πιλότοι μας όσο και οι τεχνικοί εδάφους, είναι από τους κορυφαίους διεθνώς. Δυστυχώς, όμως, σε σχέση με τους συναδέλφους τους σε Ευρώπη και ΗΠΑ πετούν σχεδόν δεκαπλάσιες ώρες τα μαχητικά τους. Ένας καλός δείκτης διεθνώς αφορά στο ατύχημα ανά ώρες πτήσης. Στις οργανωμένες ΠΑ της Δύσης, στατιστικά όταν προκύπτει μια πτώση ανά 25.000 ώρες πτήσης, τότε μιλάμε για μια πολύ ασφαλή πολεμική αεροπορία. Είναι θα έλεγε κανείς το κριτήριο για να κατατάξεις μια Π.Α. Εκεί κυμαίνονται και τα ατυχήματα σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Στην Ελλάδα, στατιστικά, έχουμε μία πτώση αεροσκάφους κάθε 50.000 ώρες πτήσης! Δηλαδή, είμαστε διπλά καλύτεροι από τους Δυτικούς μας συμμάχους!

Ο δείκτης αυτός, λοιπόν, εξηγεί γιατί στη χώρα μας έχουμε τόσο συχνά δυστυχήματα. Διότι οι πιλότοι μας έχουν δεκαπλάσιες ώρες πτήσεις λόγω της Τουρκικής προκλητικότητας και των αναχαιτίσεων που κάνουν καθημερινά, όταν οι Τούρκοι παραβιάζουν τα εναέρια σύνορά μας! Γεγονός που εξηγεί, βέβαια, την καταπόνηση όχι μόνο των πιλότων, αλλά και των αεροσκαφών μας.

Αυτό που θα εξετάσουμε, όμως, από το επόμενο τεύχος της Εφημερίδας μας, είναι κάτι άλλο πολύ σοβαρό. Όποια περίπτωση από αυτές κι αν πάρουμε, αν την εξετάσουμε ιστορικά, θα βρούμε μόνο μία κοινή συνιστώσα μεταξύ τους. Ότι ναι μεν κάθε ατύχημα διαφέρει από το άλλο, αλλά σε ΚΑΜΙΑ από αυτές τις περιπτώσεις δεν υπάρχει ΕΠΙΣΗΜΗ αναφορά του Ελληνικού Υπουργείου Άμυνας για τουρκική εμπλοκή!

Αν πάρουμε, λοιπόν, μία μία τις περιπτώσεις αυτές και δούμε την επίσημη ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ, θα διαπιστώσουμε ότι ούτε μία φορά δεν έπεσε αεροσκάφος μας από εμπλοκή με Τουρκικά και σε όλες έφταιγαν είτε τα αεροσκάφη είτε οι πιλότοι είτε και τα δύο μαζί!

Υπάρχει άραγε κάποιος στην Ελλάδα που να το πιστεύει αυτό; Υπάρχει κάποιος εχέφρων πολίτης που να πιστεύει ότι όταν βρίσκεσαι τόσα χρόνια σε ακήρυχτο μεν, αλλά ανελέητο πόλεμο, δε, όλα αυτά τα αεροσκάφη έπεσαν από μόνα τους χωρίς την παραμικρή τουρκική ανάμειξη; Τα δύο πρώτα χρόνια η επίσημη εκδοχή θανάτου του ήρωα Ηλιάκη ήταν «η μηχανική βλάβη». Χρειάστηκαν τόνοι μελάνης και εκπομπών για να αποδειχτεί τελικά ότι ο Ηλιάκης έπεσε με ευθύνη Τούρκου πιλότου! Και ήταν η μοναδική περίπτωση που αναγκάστηκαν να το παραδεχτούν...

Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να καταπολεμήσουμε αυτήν την παθογένεια της ελληνικής κοινωνίας. Να τραβήξουμε το αυτί σε όσους τη συντηρούν στην Ελλάδα και να πούμε την αλήθεια στον κόσμο. Ήρθε η στιγμή να αφήσουμε στην άκρη τις πολιτικοστρατιωτικές δολοπλοκίες, που όλα τα φορτώνουν στα λάθη των πιλότων (εκ των υστέρων και μετά θάνατον, ώστε να μην μπορεί να αποδειχθεί η αλήθεια). Να αλλάξουμε τακτική και να φωνάξουμε πλέον ανοιχτά ότι εδώ και 30 χρόνια διεξάγεται ένας ανελέητος πόλεμος που στην Ελλάδα έχει στοιχίσει 158 ψυχές αγγέλων που έχουν αφήσει αντίστοιχες χήρες και περίπου 400 ορφανά, αλλά και οικονομικά πάνω από 4 ΔΙΣ ΕΥΡΩ σε απώλειες υλικού.

Συνεχίζεται…

---------------------------------------

* O κ. Γιώργος Αδαλής είναι οικονομολόγος με ειδικότητα στην Οικονομετρία, Μηχανικός Η/Υ και ίδρυσε το 1999 την πρώτη ηλεκτρονική εφημερίδα στην Ελλάδα (www.aegeantimes.gr)

ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ