Τον αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης και των περικοπών δαπανών στην ποιότητα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος διαπιστώνει ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (OECD) σε έκθεσή του, επισημαίνοντας τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο τομέας της Παιδείας στην Ελλάδα. Μεταξύ άλλων, ο Οργανισμός υπογραμμίζει την ανάγκη αύξησης των δαπανών για την εκπαίδευση και στελέχωση των σχολείων με μόνιμο εκπαιδευτικό δυναμικό, την παροχή μεγαλύτερης αυτονομίας στις σχολικές μονάδες, αλλά και την καλλιέργεια κουλτούρας «αξιολόγησης».
Ειδικότερα στην έκθεσή του με τίτλο «Education for a Bright Future in Greece» («Εκπαίδευση για ένα λαμπρό μέλλον στην Ελλάδα»), ο Οργανισμός σημειώνει ότι λόγω της οικονομικής κρίσης «το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα υπέστη μια σειρά περικοπών στις δημόσιες δαπάνες (μείωση της τάξης του 36% σε ονομαστικούς όρους κατά την τελευταία δεκαετία) και "πάγωμα" προσλήψεων δημοσίων υπαλλήλων που επηρέασαν τους μισθούς και οδήγησαν στην πρόσληψη νέων καθηγητών σε συμβάσεις ορισμένου χρόνου». Το γεγονός αυτό υποβάθμισε την ποιότητα των σχολείων και του εκπαιδευτικού συστήματος στο σύνολό του, σημειώνει η έκθεση, δεδομένης -όπως αναφέρει- της ποικιλομορφίας που παρουσιάζει το μαθητικό σώμα, λαμβανομένων υπόψιν των υψηλών επιπέδων παιδικής φτώχειας και του μεγαλύτερου ποσοστού μαθητών-προσφύγων.
Σε αυτό το περίπλοκο πλαίσιο, όπως τονίζει ο ΟΟΣΑ, το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα αντιμετωπίζει διάφορες διαρθρωτικές προκλήσεις, όπως το υψηλό ποσοστό αναπληρωτών εκπαιδευτικών, το ιδιαίτερα συγκεντρωτικό σχολικό σύστημα, την ανάγκη καλύτερης επαγγελματικής εξέλιξης των δασκάλων, τις επιπτώσεις της εκτεταμένης «σκιώδους» εκπαίδευσης (σ.σ. παραπαιδεία) και τις αδυναμίες στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
